Metoda Warnkego

 

Metoda Warnkego stosowana jest przez terapeutów na całym świecie. Jej unikatowość wynika z zaangażowania pacjenta w trening – ćwiczący nie tylko słucha, ale także reaguje na występujące bodźce. Dzieci objęte ryzykiem występowania takich deficytów są niezdolne do zapamiętania wzorców dźwiękowych słów, które słyszały we wczesnym okresie swojego życia. Ponieważ nie wiedzą, jakie jest właściwe „brzmienie” słowa, nie wiedzą też, z jakich głosek i liter powinno się ono składać. Wiele czyta za pomocą innych strategii, np. próbują czytać słowa całościowo po konturze bez rozpoznawania ich struktury. Czytając w ten sposób dziecko nie uczy się czytać metodą analityczno-syntetyczną, nie odczytuje więc każdej kolejnej napisanej litery. Nie tworzy zatem wewnętrznych obrazów słów.

Fred Warnke udowodnił, że jedną z najważniejszych przyczyn trudności w rozwoju mowy oraz trudności w nauce czytania i pisania, są zaburzenia przetwarzania słuchowego. Uważał również, że umiejętności te można rozwijać stosując odpowiedni trening.

Metoda Warnkego polecana jest dla osób, które:

- mają trudności w różnicowaniu głosek o podobnym brzmieniu, różniących się np. jedną cechą dystynktywną,

- wykazują zaburzenia analizy i syntezy słuchowej i wzrokowej wyrazów,

- nie lubią czytać, a przy pierwszych próbach czytania przekręcają wyrazy, pomijają, dopowiadają, zgadują, nie czytają ze zrozumieniem,

- piszą niestarannie, popełniają błędy przy przepisywaniu, mylą litery, opuszczają, dodają, przestawiają, wykazują trudności z utrzymaniem pisma w liniaturze zeszytu, piszą z błędami, chociaż znają zasady ortograficzne,

-  mają problemy z zapamiętywaniem (także zapamiętywaniem sekwencyjnym): tabliczką mnożenia, nauką wierszy, ciągów słownych itp., mają problemy z koncentracją uwagi, cechuje je bardzo wolne tempo pracy.[i]

                                                                                                                           Opracowała Magdalena Burek

 

[i] https://metodawarnkego.pl/metoda-warnkego/opis-i-przeznaczenie-metody/

 

Terapia krakowska

 

Terapia krakowska - nazywana neurobiologiczną lub Cieszyńskiej. Jej założenia to przede wszystkim rozwijanie umiejętności lewopółkulowych: lewej półkuli mózgu, która jest odpowiedzialna za rozwój mowy i umiejętności komunikowania się. Twórcy metody namawiają do ograniczenia korzystania z telewizji i tabletów, ponieważ aktywizują one półkulę prawą, co wprowadzać może trudności w rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych.
Dzieci uczestniczące w terapii wykonują ćwiczenia z tego zakresu, takie jak naśladowanie sekwencji i dokańczanie ich, szeregowanie elementów, wykluczanie ze zbioru, sortowanie czy kategoryzacja. W ramach tej metody terapeuci uczą też czytania sylabowego. Przygotowują dzieci do nauki pisania.

Metoda krakowska daje dobre efekty w pracy z dziećmi z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, niepełnosprawnością intelektualną, adhd, dysleksją, zaburzeniami mowy i komunikowania się oraz z trudnościami w czytaniu i pisaniu. Jest pomocna również w doskonaleniu percepcji słuchowej dzięki specjalnym płytom z dźwiękami, których dzieci mogą słuchać. Twórcy metody stworzyli też inne specjalistyczne pomoce dydaktyczne do zajęć metodą krakowską, takie jak zestawy klocków, układanek lewopółkulowych, szeregów i sekwencji czy zestaw książeczek do nauki czytania metodą sylabową.

                                                                                                                     Katarzyna Przybyła

Metoda NDT Bobath

 

Metoda NDT-Bobath została stworzona w latach 40 XXw. przez Bertę i Karla Bobath. Od tego czasu jest stosowana na całym świecie, zarówno dla dzieci jak i dorosłych.

W Polsce Metoda NDT-Bobath stosowana jest z powodzeniem dla wcześniaków, niemowląt i dzieci starszych z zespołami neurologicznymi, ortopedycznymi, genetycznymi oraz prezentującymi opóźnienia w rozwoju.

 

Twórcy metody:

Berta Ottilie Bobath – fizjoterapeutka i Karel Bobath – lekarz są autorami koncepcji nazwanej ich nazwiskiem, będącej obecnie podstawą terapii metodą NDT Bobath. Bobathowie tworzyli metodę rehabilitacji dzieci oraz dorosłych z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego. Panuje pogląd , że w tamtych czasach w rehabilitacji neurologicznej, w tym poudarowej, korzystano z dorobku ortopedii i rehabilitacji ortopedycznej, w znacznej części opierając się na ich technikach
i zaopatrzeniu ortopedycznym. Berta Bobath wpadła na pomysł rehabilitacji skoncentrowanej na angażowaniu przez pacjenta strony porażonej. Skuteczność terapii skłoniła Karla do włączenia się
 w poszukiwania neurofizjologicznych przyczyn skuteczności terapii. Pierwszy artykuł naukowy na ten temat ukazał się w 1948 roku w British Journal od Physical Medicine. Koncepcja NDT Bobath została naukowo udowodniona jako skuteczna terapia wszystkich pacjentów z deficytami neurologicznymi bez względu na rodzaj i stopień deficytów oraz wiek pacjentów. Pierwszy kurs w Polsce odbył się
w 1988r. Poprowadziły go Mary Quinton – fizjoterapeutka wraz z lekarką Elsbeth Koeng (Szwajcaria), które opracowały Metodę NDT-Bobath dla niemowląt.

 

Koncepcja Metody NDT-Bobath:

Usprawnianie według Metody NDT-Bobath ma pomóc dziecku we wszechstronnym rozwoju tak, aby mogło uzyskać niezależność w życiu i wykorzystać swe możliwości na tyle, na ile pozwala istniejące uszkodzenie Ośrodkowego Układu Nerwowego (OUN).

Cele terapii metodą NDT Bobtah:

  • Zdiagnozowanie przyczyny rozpoznanych problemów na płaszczyźnie struktury (budowy poszczególnych elementów ciała).
  • Zdiagnozowanie problemów pacjenta na płaszczyźnie aktywności – braki w funkcjonowaniu, czynności nieosiągalne, utrudnione lub wykonywane patologicznie przez pacjenta.
  • Określenie umiejętności i funkcji, które pacjent wykonuje bezbłędnie, jako bazy dla dalszej terapii.
  • Określenie celów terapii: cząstkowych i końcowych.
  • Praca (wspólnie z pacjentem) nad usunięciem (lub maksymalnym dostępnym zniesieniem) przyczyn deficytów.
  • Wspomaganie osiągania samodzielności przez pacjenta poprzez wdrażanie ruchu fizjologicznego.
  • Unikanie patologicznych wzorców ruchowych, kładzenie nacisku na jakość i zgodność z fizjologią nowych ruchów.

 Terapia metodą NDT-Bobath stanowi uporządkowany zindywidualizowany proces badania i leczenia, realizujący czynności funkcjonalne najlepiej z aktywnym udziałem pacjenta. Terapeuta wykorzystuje następujące sposoby manualnego wpływania na pacjenta:

  • kluczowe punkty kontroli: miednica, stawy barkowe, biodrowe, głowa,
  • ułatwianie, wspomaganie (facylitacja): wsparcie aktywności mięśniowej do rozpoczęcia lub zmiany pozycji, wyrównania i ruchu zbliżonego do fizjologicznego,
  • hamowanie (inhibicja) : hamowanie, utrzymanie lub kontrola ruchu lub postawy, o ile pacjent sam nie jest w stanie ich właściwie utrzymać/wykonać,
  • rozciąganie przykurczonych struktur: stosowanie technik zwiększających zakresy ruchu,
  • właściwa kolejność użycia: wyrównanie segmentów ciała, aktywacja mięśni, wspomaganie przenoszenia ciężaru ciała.

 

Zasady metody NDT Bobath:

  • Czas rozpoczęcia terapii (terapia powinna być rozpoczęta najszybciej jak to możliwe),
  • Zasady terapii 24 godzin ( terapia jest prowadzona przez 24 godziny 7 dni w tygodniu. Terapia nie stanowi pracy tylko terapeuty ale również wszystko to, co wokół pacjenta wykonują opiekunowie i pozostały zespół. Oznacza to że ważne jest również m.in. jak pacjent ma ułożone kończyny podczas odpoczynku, jak spożywa posiłki, jak przebiega toaleta, jak siedzi przy ławce szkolnej).
  • Dopasowanie stopnia pomocy (wielkość wsparcia dopasowana do możliwości i ograniczeń pacjenta).
  • Terapia bez bólu .
  • Regulacja napięcia mięśniowego (w zależności od zdiagnozowanego rodzaju napięcia mięśniowego wdraża się specyficzny rodzaj terapii normalizujący napięcie mięśniowe).
  • Terapia uwzględniająca porażoną stronę.
  • Praca nad równowagą.
  • Zgoda na kompromis, gdy problemy funkcjonalne uporczywie utrzymują się: dzięki zastosowaniu zaopatrzenia ortopedycznego, innych środków pomocniczych, a w ostateczności patologicznych wzorców ruchowych.

 

 

Opracowane na podstawie:

„Metoda neurorehabiitacji NDT – Bobath w neurorehabilitacji osób dorosłych” Emilia Mikołajewska

„Metoda Bobath w rehabilitacji dorosłych i dzieci” Emilia Mikołajewska, Dariusz Mikołajewski

Strona internetowa : Polskie Stowarzyszenie NDT Bobath

http://www.ndt-bobath.pl/?page_id=65

 

Izabela Matczak

 

Rotor neurologiczny Kinevia Duo

 

Rotor neurologiczny Kinevia Duo służy do ćwiczeń biernych i czynnych kończyn górnych i dolnych.
Trening bierny to ćwiczenia, w których ruchy w stawach pacjenta wykonuje urządzenie. Jedynym zadaniem pacjenta jest rozluźnienie mięśni. Ruch prowadzony jest w kończynach dolnych lub górnych. Pacjent może siedzieć na krześle, wózku lub leżeć na materacu. Trening bierny ma zastosowanie przy braku dowolnej czynności mięśniowej różnego pochodzenia.
Celem tych ćwiczeń jest utrzymanie istniejącego zakresu ruchu w stawie, niedopuszczenie do utraty elastyczności struktur okołostawowych i tworzenia się zrostów oraz zapobieganie przykurczom mięśni. Trening na rotorze wspomaga działanie mechanizmu pompy mięśniowej. Pracujące mięśnie wywierają nacisk na układ żylny zlokalizowany w ich obrębie, tym samym pobudzając krążenie i usprawniając odpływ krwi żylnej z obwodu.
Trening na rotorze usprawnia przepływ krwi i limfy, sprzyja zachowaniu pamięci ruchowej i czucia głębokiego oraz ma wpływ zapobiegawczy na powstawanie odleżyn. Opóźnia postęp zmian degeneracyjnych wynikających z bezczynności.
Trening aktywny na rotorze można porównać z jazdą na rowerze stacjonarnym. Pacjent sam wprowadza w ruch swoje kończyny. Ten typ treningu to bezpieczna forma aktywności – zerowe obciążanie stawów.
Aktywna praca na rotorze pozwala na płynny ruch podczas ćwiczeń bez ryzyka niekontrolowanych obciążeń. Funkcje rotora umożliwiają dostosowanie obciążenia do potrzeb użytkownika. Podczas treningu nie występują wstrząsy, co nie obciąża dodatkowo stawów. Rotor stoi stabilnie podczas pedałowania oraz przerw, co daje komfort bezpieczeństwa.


Główne efekty stosowania treningu na rotorze Kinevia Duo to:
Aktywacja mięśni, stabilizacja stawów:
– Utrzymanie i budowanie mięśni;
– Mobilizacja siły mięśni szczątkowych;
– Regulacja tonusów mięśniowych i pozbycie się spazmów;
– Zachęcanie do ruchu i prewencja sztywności stawów;
– Prawa i lewa strona ciała indywidualnie ulepszana przez symetryczny trening.
Promocja zdrowia:
– Poprawa cyrkulacji krwi;
– Stymulacja trawienia w naturalny sposób;
– Stymulacja metabolizmu;
– Dystrybucja retencji wody;
– Pobudzenie systemu krążenia.
Zwiększenie radości z życia:
– Polepszenie odporności i ogólnej sprawności;
– Polepszenie samopoczucia.

Terapia z wykorzystaniem rotora Kinevia Duo jest idealna dla pacjentów cierpiących na:
-paraplegie,
-tetraplegie,
- traumatologiczne urazy mózgu,
- uszkodzenia mięśni,
- problemy ortopedyczne.


                                                                                                      Izabela Matczak

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Indywidualna Stymulacja Słuchu Johansena

W Ośrodku prowadzone są zajęcia wykorzystujące nową formę terapii jaką jest Metoda Indywidualnej Stymulacji Słuchu Johansena(IAS). Metoda ta zyskuje coraz większą popularność jako jedna z form oddziaływań terapeutycznych. Obecnie stosowana jest już w 16 krajach na całym świecie. Jej autorem jest duński nauczyciel i psycholog Kjeld Johansen.
Terapia polega(w dużym uproszczeniu)na stymulowaniu procesu przetwarzania słuchowego poprzez muzykę. Przetwarzanie słuchowe odgrywa ogromną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu dziecka w otaczającym świecie. Ponieważ od tego jak słyszymy zależy min. to jak mówimy, jak piszemy i szereg innych umiejętności. Terapia słuchowa poprawia nie tylko przetwarzanie słuchowe, ale również: zdolność utrzymywania uwagi i koncentracji na wypowiedziach ustnych, czytanie, rozumienie mowy, artykulację, komunikację, samoocenę, utrzymanie równowagi, koordynację ruchów oraz motorykę. Wpływa również na postawę ciała, ponieważ harmonizuje napięcia mięśniowe.
Zalecana jest przy problemach osób:

  • z opóźnionym rozwojem mowy;
  • z dysleksją;
  • z ADHD i zaburzeniami koncentracji uwagi;
  •  z autyzmem;
  • z autyzmem;
  • z porażeniem mózgowym;
  • z porażeniem mózgowym;z zaburzeniami percepcji słuchowej.
  • które wykazują nadwrażliwość na dźwięki;
  • z zaburzeniami uwagi słuchowej;
  • z porażeniem mózgowym;
  • które wykazują nadwrażliwość na dźwięki;
  • z zaburzeniami uwagi słuchowej;

z zaburzeniami percepcji słuchowej.

 

Niewątpliwą zaletą stymulacji Johansena jest fakt, iż w jej trakcie nie ma koniecznościrezygnowania z innych form terapii, jakimi objęte jest dziecko w tym samym czasie. Ponadto metoda jest całkowicie bezpieczna, nieinwazyjna, nie wywołuje żadnych skutków ubocznych. W praktyce polega ona na słuchaniu przez 5 dni w tygodniu po 10 min, wybranego, przystosowanego dla danego dziecka fragmentu muzyki pod opieką terapeuty. Muzyka podawana jest przez słuchawki. Cały program terapii trwa 6-18 m-cy. Dzieci najczęściej potrzebują 9-10 m-cy. Doboru muzyki dokonują wykwalifikowani specjaliści pracujący w Warszawie na podstawie informacji o dziecku przesłanych przez osoby uprawnione do pracy tą metodą w naszym Ośrodku. Obecnie na terenie Ośrodka mamy dwóch terapeutów Johansena z odpowiednimi uprawnieniami potwierdzonymi certyfikatem JIAS.

                                                                                                  Opracowała Ewa Malinowska
Szerzej o metodzie na stronie: www.johansen-ias.pl

 

Integracja sensoryczna

 

Integracja sensoryczna to proces, podczas którego układ nerwowy człowieka odbiera informacje z receptorów wszystkich zmysłów (dotyk, układ przedsionkowy odbierający ruch, czucie ciała, czyli propriocepcja, węch, wzrok, słuch, smak), następnie organizuje je i interpretuje tak, aby mogły być wykorzystane w celowym działaniu.

Twórczynią metody Integracji Sensorycznej /SI/, która w 1993 r. dotarła do Polski, jest dr A. Jean Ayres, psycholog i terapeuta zajęciowy, pochodząca z USA. Współpracowała ona ze specjalistami z wielu dziedzin nauki rozbudowując teorię SI w oparciu o wiedzę z zakresu neuropsychologii, neurologii, fizjologii i psychologii. Teoria SI odwołuje się do wczesnych etapów rozwoju neurofizjologicznego dziecka, kiedy to zaczynają się kształtować układy zmysłowe, które inicjują wiele późniejszych procesów rozwojowych.

Terapia jest formą naukowej zabawy, w której dziecko kreuje zajęcia wspólnie z terapeutą. Stymulacja zmysłów, naprzemienność ruchów powodują poprawę:

  • funkcjonowania połączeń nerwowych w mózgu,

  • zachowań w sferze motorycznej i emocjonalnej,

  • funkcji językowych,

  • zdolności poznawczych,

  • efektywności w uczeniu.

Zajęcia terapeutyczne prowadzone z dzieckiem mają na celu kompensowanie, deficytów i zaburzeń w integracji zmysłowej dziecka. Są dostosowane do poziomu rozwojowego dziecka. Dziecko będzie zachęcane i kierowane do wykonywania aktywności, które będą wyzwalać i prowokować odpowiednie, skuteczne reakcje na bodziec sensoryczny. W trakcie zajęć wykonywane będą odpowiednie dla dziecka aktywności dostarczające stymulacji przedsionkowej, proprioceptywnej oraz dotykowej. Stopień trudności tych aktywności będzie stopniowo wzrastać tak, aby wymagać od dziecka bardziej zorganizowanych i zaawansowanych reakcji. Powyższe cele są realizowane z wykorzystaniem różnorodnych przyrządów i pomocy terapeutycznych, takich jak:

  • platformy

  • huśtawki

  • deskorolki

  • równoważnie

  • uprzęże i wiele innych.

                                                                  Izabela Wiktorowska – Giżycka

 

Opracowanie na podstawie:

V. Maas „Uczenie się przez zmysły. Wprowadzenie do Teorii Integracji Sensorycznej”

 

 

 

Porozumiewanie się z drugą osobą ma na celu przekazywanie własnych potrzeb, myśli, pragnień i uczuć, a także odbiór informacji i komunikatów od innych. Wśród naszych wychowanków jest wiele osób, które z różnych powodów nie są w stanie swobodnie porozumiewać się, wykorzystując do tego mowę werbalną. Brak możliwości komunikowania się z innymi może negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie dziecka oraz na jego przyszłość. Zaburzenia w sferze komunikacji powodują niekorzystne następstwa we wszystkich sferach rozwoju człowieka.

Dlatego dzieci o zaburzonym rozwoju mowy potrzebują wyjątkowej uwagi, wsparcia oraz odmiennych, alternatywnych lub wspomagających, dostosowanych do indywidualnych możliwości i predyspozycji, metod komunikacji.

W naszym Ośrodku do komunikacji z osobami z trudnościami w porozumiewaniu się  stosujemy Program Językowy Makaton – system gestów i symboli graficznych. W Polsce metoda Makaton została opracowana w latach 2001-2005 przez dr Bogusławę B. Kaczmarek. www.makaton.pl

Na program składają się gesty– znaki manualne i/ lub symbole– znaki graficzne.  Mogą one być stosowane łącznie lub rozdzielnie.  Zawsze towarzyszy im mowa.

Wybór gestu czy symbolu zależy od indywidualnych potrzeb i możliwości osoby korzystającej z metody. Gesty są wzmocnieniem komunikatu przekazywanego przez dziecko lub alternatywą, gdy umiejętności werbalne są całkowicie zaburzone. Symbole graficzne przeznaczone są dla tych, którzy nie mogą wykonać gestu. Swoje komunikaty przekazują wskazując na symbol. Posiadamy program komputerowy SymTab służący do tworzenia indywidualnych książek komunikacyjnych.

Umożliwienie dzieciom niemówiącym alternatywnego lub wspomagającego sposobu porozumiewania się z innymi, może w sposób znaczący wpłynąć na ich rozwój, podnieść jakość życia, pomóc w zrozumieniu otaczającej rzeczywistości a także wyeliminować niepożądane zachowania będące często następstwem trudności w komunikowaniu się.

Magdalena Grześkowiak

 

 

Hydromasaż nie tylko relaksuje i odpręża. Działa również korzystnie na organizm, dotlenia go i pomaga w leczeniu wielu schorzeń. Ciepła woda i rytmiczny masaż rozszerzają naczynia krwionośne, powodując szybsze krążenie krwi. Stymulują także wydzielanie endorfin, któremu towarzyszy uczucie błogości. Dzięki temu można wypocząć, co z kolei przyspiesza naturalne procesy regeneracyjne zachodzące w organizmie. Hydromasaż uśmierza bóle kręgosłupa, stawów, leczy także migrenę i bezsenność. Ponadto łagodzi dolegliwości spowodowane przez naderwania ścięgien, zwichnięcia, nadmierne forsowanie mięśni. Masaż wodny działa też korzystnie na skórę: nawilża ją, dotlenia.

Kąpiel o temperaturze 35° Celsjusza odczuwana jest jako przyjemna. Im bardziej odchylamy się od tej temperatury (zwanej obojętną) w górę, lub w dół, tym intensywniej bodźce oddziałują na nasz organizm i zmieniają jego reakcje. Kąpiele o temperaturze 36 – 37° działają uspakajająco i nasennie, o temperaturze 39 – 40° działają pobudzająco. Łagodne ciepło usuwa bóle różnego rodzaju, umiarkowane  zmniejsza napięcie mięśni gładkich i działa rozkurczowo. Natomiast silne ciepło zwiększa napięcie mięśni gładkich i pobudza perystaltykę jelit.

Przykładowe wskazania do hydroterapii:

  • schorzenia kręgosłupa,
  • choroby narządów ruchu,
  • rehabilitacja po złamaniach, zwichnięciach,
  • bóle reumatyczne,
  • zaburzenia krążenia,
  • zmęczenie, stres,
  • choroby układu oddechowego,
  • porażenia wiotkie i spastyczne,
  • przykurcze stawów,
  • wzmożone napięcie mięśni,
  • zwiększenie ogólnej wydolności.

Do hydroterapii służy  profesjonalna wanna z systemem filtrów oczyszczających wodę i z komputerowym sterowaniem siły i miejsca natrysków.

 

W ramach kompleksowej rehabilitacji prowadzonej w naszym Ośrodku raz w tygodniu gdy tylko pogoda nam na to pozwala odbywają się wyjazdy na zajęcia hipoterapii do zaprzyjaźnionej stajni.

Hipoterapia jest to ukierunkowane działanie terapeutyczne mające służyć poprawie funkcjonowania człowieka w sferach fizycznej, emocjonalnej, poznawczej i/lub społecznej, podczas którego, specjalnie przygotowany koń, stanowi integralną część procesu terapeutycznego.
Realizowana jest przez wykwalifikowanych instruktorów hipoterapii zgodnie z zaleceniami lekarza i we współpracy z rehabilitantami z naszego Ośrodka.

ODDZIAŁYWANIE HIPOTERAPII

1. Sfera fizyczna – podnoszenie ogólnej sprawności, normalizacja napięcia mięśniowego, torowanie prawidłowego wzorca chodu, poprawa koordynacji, zdolności motorycznych, poprawa równowagi, orientacji w przestrzeni i schemacie własnego ciała, stymulacja czucia.

2. Sfera emocjonalna – wzrost motywacji i akceptacji procesu terapeutycznego, zwiększenie poczucia własnej wartości, wiary we własne siły, zmniejszenie zaburzeń emocjonalnych.

3. Sfera poznawcza – stymulacja odbioru wrażeń zmysłowych, poprawa percepcji wzrokowej i słuchowej, stymulacja uwagi, pamięci, myślenia, mowy, nabywanie i rozwijanie nowych umiejętności.

4. Sfera społeczna – aktywizacja psychospołeczna, rozwijanie pozytywnych relacji społecznych, odpowiedzialności.

 

Rezonans stochastyczny

Jesteśmy jedną z nielicznych placówek, która posiada rezonans stochastyczny.

Terapia  rezonansem jest skutecznym zabiegiem profilaktycznym i terapeutycznym w przypadkach licznych schorzeń neurologicznych i ortopedycznych oraz urazów, w szczególności w przypadku zaburzeń ruchu. Podczas terapii pacjent wyprowadzany jest z równowagi szybko i w sposób stochastyczny i losowy,( tj. w sposób zmienny i nieprzewidywalny). Bodźce te trenując układ nerwowo-mięśniowy  działają pobudzająco dla komórek nerwowych, odprężająco w bólu, pozytywnie na psychikę i powodują uaktywnienie nieczynnych rejonów organizmu (np. przy niedowładach, spastyce , porażeniu).

Rezonans stochastyczny jest produktem medycznym, stosowanym w neurologii i ortopedii, który:

  • poprawia naukę motoryczną poprzez optymalizację selekcji informacji w mózgu i uwalnianie neuroprzekaźników (np. dopaminy) oraz aktywację obszarów mózgu.

  • poprawia zdolność chodzenia poprzez aktywację rdzeniowych generatorów rytmu.

  • poprawia sterowanie odruchami, optymalnie regulując refleks.

  • poprawia sposób działania i wzrost zespołów komórek nerwowych i chroni komórki nerwowe.

  • poprawia timing ruchów poprzez aktywację móżdżka.

  • poprawia przemianę materii w tkance kostnej i zwiększa gęstość kości.

Do obszarów zastosowania należą:

Terapia rezonansem  bazuje na łagodnych, przyjemnie odbieranych stochastycznych bodźcach. Efekty terapii są odczuwalne i widoczne bezpośrednio po pierwszym zabiegu.
Terapia pomaga w krótkim czasie wrócić do normalnego funkcjonowania w zaburzeniach ruchu o podłożu neurologicznym i ortopedycznym .Podczas zabiegów wydzielana jest dopamina , która wpływa na poprawę nastroju. Terapia rezonansem stochastycznym jest wyjątkową terapią chronioną patentem.

Bożena Mazur